DE WEG VAN ALLE STOF

In al haar voren wacht de aarde
op de zachte adem van de lente.
Ze breekt de dode resten af
om als een nieuwe schepping te ontwaken.

En jij, mens die je bent,
geboren om te bloeien in het volle licht,
maar ook de weg van alle stof te gaan,
kijk in jezelf.

Laat toch je aarde niet verharden.
Wrik los wat je weerhoudt
om levenskrachtig
als het kiemend zaad te zijn.

Ontdek die zin van je bestaan
die je met alle levenden verbindt.
Door met een zuiver hart te doen
wat recht is,
en wat ogen opent
en wat optilt.

Jou die genade is toegezegd,
spreek jij dan ook alleen maar
woorden van genade.

(Kris Gelaude)