..... DE LIEFDE IS ONSTERFELIJK
MUZIEK 1: Ärvo Pärt –
Spiegel im Spiegel – 4.08 min.
WELKOM EN INLEIDING.
Lieve mensen, hartelijk
welkom bij dit oasemoment.
Het is herfst. De bladeren
zijn rood en oranje geworden. De natuur brengt ons in contact met
vergankelijkheid, met het einde van een cyclus. Drie dagen geleden, op
Allerzielen, hebben we onze dierbaren herdacht. We staken licht voor hen aan. Maar wist u dat die dag niet
alleen over rouw gaat, maar ook over het vieren van het leven en de blijvende
band tussen de levenden en de doden? Want de dood is alleen maar een grens, maar de
liefde is onsterfelijk.
Natuurlijk denken we vandaag het
meest aan hen die zijn overleden. Maar we weten ook dat sterven niet de enige
vorm van afscheid is. Elk verlies in ons leven, van welke aard dan ook, brengt
leegte, verdriet en soms zelfs een beetje schuldgevoel of opstandigheid met
zich mee. Of het nu gaat om het einde van een relatie, het verlies van een
baan, een verhuizing, of het afscheid van een vroegere versie van onszelf. In
elk van die afscheidsmomenten schuilt echter ook een moment van dankbaarheid –
voor de lessen, de liefde en de herinneringen die blijven.
Zoveel verschillende
gevoelens waar we bij stil zullen staan. Laten we de drukte van de dag
achter ons laten en tot rust komen. Vind een ontspannen houding. Haal rustig en
diep adem. Laat met iedere ademhaling alle zorgen van je afglijden. Wees hier
en nu, in deze ruimte van vrede, waar we ons openstellen voor het mysterie dat
we aarzelend "God" mogen noemen.
AANSTEKEN OASEKAARS
We steken de kaars aan en
bidden voor de mensen die we verloren hebben: moeders, vaders, zussen, broers,
echtgenoten, vrienden en geliefden; voor mensen waarvan we hielden, voor mensen
die we missen. We bidden voor mensen die moeilijk waren voor ons, met wie we
het zo graag goed hadden gehad. In onze gedachten zijn mensen die door niemand
herinnerd worden, gestorven door oorlog of hongersnood. God, heb hen allen lief
en bewaar ze voor eeuwig. Amen.
MUZIEK: 2. Zelfs nu je
zwijgt – Velthuis en Kemper – 3.53 min.
Zelfs nu je zwijgt, hoor
ik je nog
Zelfs nu je zweeft, voel
ik je nog
Zelfs nu ik niets meer aan
je vraag, antwoord je toch
Zelfs nu het lijkt alsof
je niet meer naar mij kijkt, zie je me nog
Zelfs als ik huil, troost
je me nog
Zelfs nu je dood, ben je
er nog
Zelfs nu ik niet meer hoop
op jou, vind je me toch
Zelfs nu ik leef alsof ik
hier niet achterbleef, mis ik je nog.
Jij, jij bent bij mij
alle seizoenen gaan gewoon
voorbij
Jij, jij bent bij mij
hoe verder weg je bent,
hoe dichterbij
Jij bent bij mij
Zelfs als ik val, vang je
me nog
Zelfs als ik breek, heel
je me nog
Zelfs nu ik alles niet
meer zie, help jij me toch
Zelfs nu ik leef alsof ik
niet meer om je geef, mis ik je nog
Jij, jij bent bij mij
alle seizoenen gaan gewoon
voorbij
Jij, jij bent bij mij
hoe verder weg je bent,
hoe dichterbij
Jij bent bij mij
STILTE
TEKST: Vrij naar Prediker 3, 1-4: Alles heeft zijn uur
(Stef Bos).
Ik heb de wereld gezien In
het licht van de liefde en in de schaduw van de haat. Er zijn altijd twee
kanten, ware woorden zijn niet mooi, mooie woorden zijn niet waar. En alles
beweegt zo lang als het leeft, zoals een rivier die stroomt naar de zee. Wij zijn een deel van een
groter geheel. Wij vallen als bladeren en de wind neemt ons mee. En alles is
lucht, en alles is leegte, en alles is zinloos, en alles is leven. Alles heeft
waarde en alles is iets. Alles is alles, en alles is niets
Er is een tijd van verliezen.
Er is een tijd van vertrouwen. Er is een tijd van verlangen. Er is een tijd van
vergeten. Er is een tijd van vergeven. Er is een tijd voor alles, en alles is
lucht.
Groei naar het licht en klim
langs de stralen naar de hemel omhoog.
Hou je niet vast aan dat wat voorbij is, en laat alles los wat spookt in
je hoofd. Want het licht in je ogen verdwijnt met de tijd, zoals de zon in de
verte aan het eind van de dag. Maar alles verandert en
beweegt in een cirkel, keert terug naar de bron, en wordt wat het was.
3. MUZIEK: In our tears –
Secret Garden – 4.38 min.
STILTE
TEKST:
De mensen die ons het meest
zijn bijgebleven,
zijn vaak zij, die zonder
ophef hun eigen hart volgden,
als een onzichtbare bron van
liefde en goedheid.
Het gaat om mensen
die God binnenlieten in hun
leven
en zonder het zelf te weten
iets van God, die liefde is,
uitstraalden.
Het zijn die vele eenvoudige,
goede mensen,
die geen formidabele dingen
hebben gedaan,
maar die dag na dag in
spontane liefde hebben gebouwd
aan het geluk van hun gezin.
De ontelbare vaders en
moeders
die het beste van zichzelf
hebben gegeven
in de opvoeding van hun
kinderen
en die door hun zorg voor
anderen
de naam van God vertaald
hebben in “Ik ben er voor jou”.
Het is een broer, een zus,
een buur, een vriend
wiens naam niet gegrift staat
op stadsmonumenten
maar wel in het hart van
mensen
die sterk met hen verbonden
leefden.
Wij hebben ervaren
dat het mensen waren
die wat licht brachten in ons
bestaan.
“Het waren lichtmensen”.
En het licht wordt nooit meer
gedoofd.
Ook niet door de dood.
Nu zij er niet meer zijn,
gaan wij henzelf en hun leven
anders bekijken.
Een mensenleven wordt immers
voorwaarts geleefd
maar dient achterwaarts
begrepen te worden.
Ja, nu wij deze dagen aan hen
terugdenken,
lijken ze veel mooier.
Onze lieve doden zijn
heiligen geworden.
MUZIEK: 4. In paradisum –
Libera – 3.31 min.
Mogen de engelen je
geleiden naar het paradijs:
mogen de martelaren je
ontvangen wanneer je aankomt,
en je brengen naar de
heilige stad Jeruzalem.
Moge het koor van de
engelen je ontvangen,
en met Lazarus, eens een
bedelaar,
moge je eeuwige rust
hebben.
STILTE
TEKST: DOORGEVEN VAN DE FAKKEL
Elke dag worden er mensen geboren, elke dag sterven
er mensen. Ze komen en gaan, zoals de lichtende dagen verglijden om plaats te
maken voor donkere nachten. Telkens en telkens
komen er nieuwe mensen. Zo ontstaat generatie na
generatie. En steeds opnieuw van de ene dag op de andere geven
mensen iets aan elkaar door. Soms bewust, dan weer wat onopgemerkt. Zo ontstaan
volgende episoden en generaties. Je kunt eigenlijk spreken van een fakkel, die
telkens en telkens wordt overgedragen. Dat doorgeven aan elkaar gaat niet
alleen om woorden, misschien gaat het nog meer om het voorbeeld dat gegeven wordt. Voorbeelden van daden, van begrip
tonen, van echt medemens zijn. Ja, mensen hebben een doorgeef-functie. En af en
toe kijk je als fakkeldrager om naar wat was. Dan ben je verwonderd,
ademloos of sprakeloos, want je kunt versteld staan om de dingen uit het
verleden. Je kunt ervan genieten, er stil verdriet van hebben of dankbaar om zijn. (Kees Harte)
MUZIEK: 5. River flows in
you – MM Star – 3.05 min.
Bidden wij verbonden met
elkaar het ONZE VADER en WEESGEGROET
TEKST:
EEN HORIZON VAN LIEFDE
We
zijn maar gewone mensen. Als we uitkijken over een onafzienbare vlakte reikt
onze blik niet verder dan de horizon. Zo is het ook met het leven: wat achter
de horizon is kunnen we alleen maar vermoeden, hopen of geloven. Maar de band
van de liefde is zo sterk dat hij zelfs de grenzen van de dood overstijgt. Want
liefde is onsterfelijk, de dood een horizon, de horizon niets anders dan een
grens aan ons gezichtsvermogen”.
(Pater
Cor Dam ofm).
SLOTWOORD
Vragen
wij tenslotte om Gods zegen.
ZEGENBEDE
De
Levende zegene en behoede ons,
De
Levende doe zijn aangezicht over ons lichten,
en
zij ons genadig.
De
Levende verheffe zijn aangezicht over ons,
en
geve ons vrede.
+
in de naam van de Vader, Zoon en H.Geest. Amen.
Na
de zegen en het Ave Maria van Inessa Galante gaan we naar de Pastorie om nog
wat na te praten bij een hapje en drankje.
MUZIEK
6: AVE MARIA – Inessa Galante – 6.00 min.
HET
DOVEN VAN HET LICHT EN DE STILTE VERLATEN..
Iedere eerste woensdag van de maand is er in de Hildegardiskerk een
oasemoment. Ingang Hammerstraat 20. Inloop met koffie vanaf 13.30 uur, aanvang
14.00 uur en na afloop om ca. 15.00 uur nog even napraten bij een hapje en
drankje.
Van november t/m april is vanwege de temperatuur de stilteviering in de Pastorie i.p.v. in de Hildegardiskapel.
OP 3 DECEMBER IS HET WEER DE EERSTE WOENSDAG VAN DE
MAAND. ER IS DAN EEN ADVENTSMEDITATIE.

