LEVEN IN LIEFDE
Hier komt mijn ziel op adem.
Ik ben vrij.
Ik mag leven.
Hier komt mijn ziel op adem.
WELKOM
We zijn hier bij elkaar in de Naam van de Vader,
Zoon en H,Geest. AMEN.
STIL WORDEN EN AFSTAND NEMEN
Hartelijk welkom bij dit oasemoment. We zijn hier samen in de naam van de Vader, Zoon en Heilige Geest. Amen.
We leven in een wereld die ons vaak meesleurt in drukte en zorgen. De teksten die we vandaag met elkaar zullen delen – opgetekend door Hans Stolp en Harm Wagenmakers – nodigen ons uit om even stil te staan. Ze zijn geen antwoord, maar een uitnodiging. Een uitnodiging om de ruis van alledag te laten wegvallen, en te luisteren naar de fluisteringen van onze wat diep in ons leeft.
Beginnen we daarom met afstand te nemen van alles waar we vandaag zo druk mee waren. Nodig jezelf uit om tot rust te komen. Ga ontspannen zitten, met een rechte rug en beide voeten plat op de vloer. Als je wilt, mag je je ogen sluiten.
Haal rustig en ontspannen adem. Laat alle zorgen en gedachten van je afglijden. Met iedere ademhaling ga je steeds dieper en dieper in de ruimte van rust en vrede binnen in jezelf. Een toevluchtsoord, een spirituele innerlijke ruimte, waar we kaarsen kunnen branden voor datgene wat ons ten diepste beroert. Stellen we ons open voor het mysterie dat we aarzelend “God” mogen noemen.
AANSTEKEN KAARS. Soms, als het donker is en leeg in jou, ontsteek dan een vlammetje van hoop in je binnenste binnen. Hou het brandend, tot Gods vuur je hart weer verwarmt en je handen opnieuw vult, om dan – als nieuw en vol van Gods vuur – een vlam van liefde te zijn waaraan anderen zich mogen warmen. (Marlies Lecocq)
Sterke mensen huilen niet
Die voelen meestal geen verdriet
Wat als ik zeg dat het ook anders kan?
Want waar jij bent ben ik geweest
En eigenlijk soms daar nog steeds
Ik schrik er dan ook niet meer zo van
Of even bij je blijft
Middenin de mist
Om te vragen wat er is
Dan voelt het donker niet zo zwaar
Ik hoop dat je jezelf weet terug te vinden
Ik geloof dat soms de dingen gaan
Zoals ze in de sterren staan
Misschien moet al het mooie nog beginnen
Ik laat een lichtje branden
Ik laat een lichtje branden voor jou
Ik laat een lichtje branden
Ik laat een lichtje branden voor jou
Twijfels over wat je zoekt
Soms wat verloren, dat geeft toch niet
Besluit je om weer terug te gaan
Dan schuif ik graag je stoel weer aan
Weet dat er niets is veranderd hier
Of even bij je blijft
Middenin de mist
Om te vragen wat er is
Dan voelt het donker niet zo zwaar
Ik hoop dat je jezelf weet terug te vinden
Ik geloof dat soms de dingen gaan
Zoals ze in de sterren staan
Misschien moet al het mooie nog beginnen
Ik laat een lichtje branden
Ik laat een lichtje branden voor jou
Ik laat een lichtje branden
Ik laat een lichtje branden voor jou
Niemand die naar je kijkt
Ik beloof, ik laat de lichten aan
Dagen dwalen in gevoel
Iemand die naar je kijkt
Ik beloof, ik laat de lichten aan
STILTE
TEKST: Hoe langer ik leef, hoe ouder ik word, des te meer word ik mij ervan bewust, dat veel dingen waar ik mij vroeger veel zorgen over maakt, zich gewoon in de tijd hebben opgelost. Daarom wil ik mij vanaf vandaag minder zorgen gaan maken over dingen waar ik nu de afloop nog niet van weten kan. Ik wil nu enkel nog leren vertrouwen op de liefdevolle wijsheid van God.
De zon komt op
Ik zie in de verte
Een groene vallei
Voorbij de rivier
Tijd om te rusten
Tijd voor de stilte
Mijn ogen zijn moe
Ik heb zoveel gezien
En ik zag de vrije val
Zag het gouden kalf
Zag ze drinken en dansen
Om zichzelf te vergeten
Ik zag een heilig vuur
En ik zag het diepste dal
Water uit een rots
Brood viel uit de hemel
En nu sta ik hier
Op een grens in de tijd
Dit is het eindpunt
De reis is voorbij
En daar aan de overkant
Ligt het beloofde land
En het is
Onbereikbaar
Het is onbereikbaar
Dichtbij
Ik kan deze tijd
Soms niet meer lezen
Teveel onheilsprofeten
Met het hart op de tong
En ik zie mijn volk
Ik zie mijn volk vaak
Ontevreden
En ze weten soms zelf niet waarom
En ik dacht dat ik altijd
Opnieuw kon beginnen
Maar ik heb vaak teveel
Verkeerd ingeschat
Laat iemand anders
Het loflied maar zingen
Ik heb alles gegeven
Alles gegeven
Wat ik had
En nu sta ik hier
Op een grens in de tijd
Dit is het eindpunt
De reis is voorbij
En daar aan de overkant
Daar aan de overkant
Ligt het beloofde land
En het is
Onbereikbaar
Het is onbereikbaar
Het is onbereikbaar
Dichtbij
STILTE
TEKST: 'NEE' leren zeggen is net zo belangrijk als ‘JA’ leren zeggen. Omstreden durven zijn is net zo belangrijk als geliefd zijn. Maar wijs is de mens die weet wanneer het ‘ja’ zal zijn en wanneer ‘nee’. Wijs is diegene wiens ja en nee niet uit eigenbelang voortkomen, maar uit een dieper weten.
Voor mij is Hij de hemel
die de aarde kust als milde regen.
En niet een waterdicht systeem
dat ons van boven is gegeven.
Voor mij is Hij een vrouw
waaruit het leven wordt geboren.
En niet het spook dat oorlog zoekt
en najaagt wat hij heeft verloren.
Voor mij is Hij een kind
dat overstroomt van liefde.
Ik zie hem in het licht, dwars door de wolken,
dat zegt: wat heb je eigenlijk te verliezen?
(Refrein)
De mist van het mysterie
is het mooiste in het dal.
De kern is onbereikbaar
en toch is ze overal.
En net als ik denk te weten,
blijkt dat ik me heb vergist.
We zwerven tot we thuis zijn,
we zwerven langs lichtjes in de mist.
Voor mij is Hij de stilte
van geluk en van verdriet.
Van alles dat geen naam heeft,
de schoonheid van het niets.
Hoe langer ik Hem ken,
hoe meer ik zelf verdwijn.
En denk: als ik dan maar geloof,
dat Hij wel is wie Hij zal zijn
(Refrein)
Onbereikbaar
Dichtbij mij
STILTE
TEKST: Leven in liefde wil niet zeggen dat je het alleen met ánderen fijn moet leren hebben en met een ander gelukkig moet proberen te worden. Het is op de eerste plaats belangrijk dat je met jezelf gelukkig leert zijn, en van daaruit straal je dan vanzelf een vredige, liefdevolle energie naar buiten toe uit. Dankbaarheid voor het leven zelf is de sleutel daarvoor.
Voor diegene in een schuilhoek achter glas
Voor degene met de dichtbeslagen ramen
Voor degene die dacht dat ie alleen was
Moet nu weten we zijn allemaal samen
Voor degene met 't dichtgeslagen boek
Voor degene met de snelvergeten namen
Voor degene die 't vruchteloze zoeken
Moet nu weten we zijn allemaal samen
Zing vecht huil bid lach werk en bewonder
Zing vecht huil bid lach werk en bewonder
Zing vecht huil bid lach werk en bewonder
Zing vecht huil bid lach werk en bewonder
Niet zonder ons
Voor degene met de slapeloze nacht
Voor degene die 't geluk niet kan beamen
Voor degene die niets doet die alleen maar wacht
Moet nu weten we zijn allemaal samen
Voor degene met z'n mateloze trots
In z'n risicoloze hoge toren
Op z'n risicoloze hoge rots
Moet nu weten zo zijn we niet geboren
Zing vecht huil bid lach werk en bewonder
Zing vecht huil bid lach werk en bewonder
Zing vecht huil bid lach werk en bewonder
Zing vecht huil bid lach werk en bewonder
Niet zonder ons
Voor degene met 't open gezicht
Voor degene met 't naakte lichaam
Voor degene in 't witte licht
Voor degene die weet we komen samen
Zing vecht huil bid lach werk en bewonder
Zing vecht huil bid lach werk en bewonder
Zing vecht huil bid lach werk en bewonder
Zing vecht huil bid lach werk en bewonder
Niet zonder ons
TEKST: Sta eens stil bij je dromen; bij wat je eigenlijk zou wensen voor jezelf, voor wie je lief zijn, en voor deze wereld. Durf eens te dromen, zoals je misschien deed toen je jong was. Droom maar van een wereld die vrede kent, droom maar van liefde die alle verdriet wegvaagt, droom, droom, droom. Want onze dromen zetten echt een kracht in beweging die genezing brengt.
Onze Vader die in de hemel zijt,
uw naam worde geheiligd, uw rijk kome,
uw wil geschiede op aarde zoals in de hemel.
Geef ons heden ons dagelijks brood
en vergeef ons onze schulden,
zoals ook wij vergeven aan onze schuldenaren
en breng ons niet in beproeving
maar verlos ons van het kwade.
Want van U is het Koninkrijk en de kracht en de heerlijkheid, in eeuwigheid. AMEN.
SLOTWOORD. Nu de woorden en de stilte hun werk hebben gedaan, en we misschien nieuwe inzichten hebben gekregen over onszelf en onze dromen voor de wereld, is het tijd om deze bezinning af te ronden.
De teksten die we vandaag hebben overwogen, zijn alleen maar een begin. Ze zijn bedoeld om mee naar huis te nemen. Zoek op een rustig moment die ene tekst die je het meest heeft geraakt. Neem hem een dag, of zelfs een paar dagen, met je mee en overdenk in alle rust de zin en betekenis van de woorden. Hoe geduldiger je die tekst op je laat inwerken, hoe groter de zeggingskracht van deze woorden. Waarschijnlijk zul je tot verrassende inzichten over jezelf komen, die je zonder deze meditatie niet gekregen zou hebben.
Moge de rust die we hier vonden, je vergezellen. En moge de inspiratie die we opdeden, je helpen om te blijven dromen en te leven vanuit liefde en vertrouwen.
Droom de wereld open.
Zing tegen beter weten in
Zing en droom van de mens die je zijn mag
Gezegend je hand die uitreikt naar de ander
Gezegend je woorden die de ander geluk wensen
Gezegend je voeten op weg naar de ander,
op weg naar recht en vrede.
Dat een nieuwe wereld komen zal,in de naam van de Vader, Zoon en H.Geest. AMEN.
En wij vergeten soms te dromen
We zien het donker en het licht
Verliezen soms het evenwicht
We vallen en we staan weer op
Zolang we maar in iets geloven
We worden ouder en soms wijzer
Maar het inzicht komt en gaat
Totdat we voor de spiegel staan
En naar onszelf zoeken
Altijd gaan we ergens heen
Soms samen, soms alleen
We slepen ballast met ons mee
Ons huis staat vol
met ongelezen boeken
Het is een onvoorspelbaar spel
We dansen meestal met onszelf
Op een wals die draait om niets
Geluk bestaat voor wie het ziet
We gaan er meestal aan voorbij
Opgejaagd door weinig tijd
Kijken we alleen vooruit en
zien niet meer wat we verliezen
Want in de richting die we kiezen
Vraagt geen mens nog wat je droomt
En als je op het eindpunt komt
Is het feest soms al voorbij
Dus drink ik nu op jou en mij
En wij vergeten soms te dromen
Totdat je wakker wordt gekust
Want altijd komt het licht weer terug
De zon breekt door de grijze lucht
Het donker geeft zich over
Onze gedachten
Zijn als vogels in een kooi
Die open staat
Ze durven niet naar buiten
Want ze hebben nooit gevlogen
Wij gaan allemaal voorbij
Alleen de schoonheid
van de onmacht blijft
Voor altijd in ons wonen
Het is een onvoorspelbaar spel
We dansen meestal met onszelf
op een wals die draait om niets
Geluk bestaat voor wie het ziet
We gaan er meestal aan voorbij
Opgejaagd door weinig tijd
Kijken we alleen vooruit en
zien niet meer wat we verliezen
Want in de richting die we kiezen
Vraagt geen mens nog wat je droomt
En als je op het eindpunt komt
Is het feest soms al voorbij
Dus drink ik nu op jou en mij
HET DOVEN VAN HET LICHT EN DE STILTE VERLATEN...
We doven nu het licht, en keren terug uit de stilte.
Iedere eerste woensdag van de maand is er in de
Hildegardiskerk een oasemoment. Ingang Hammerstraat 20. Inloop met koffie vanaf
13.30 uur, aanvang 14.00 uur en na afloop om ca. 15.00 uur nog even napraten
bij een hapje en drankje.
OP 3 SEPTEMBER IS HET WEER DE EERSTE WOENSDAG VAN DE MAAND!!!!
